Πραγματικά αυτή η ομάδα με τις εμφανίσεις της θα μας κάνει να ξεχάσουμε κάθε ιδέα που έχουμε για αυτό το άθλημα που λέγεται μπάσκετ. Μπασκετικές θεωρίες, απλές λογικές, στατιστικές και προγνωστικά όλα πηγαίνουν περίπατο πάνω στο παρκέ και δυστυχώς τα τελευταία χρόνια με μόνιμο θύμα τον ΑΡΗ. Ρίχνοντας μια πρόχειρη ματιά στα ρόστερ ειλικρινά δεν νομίζω ότι ο ΑΡΗΣ έχει κάτι να ζηλέψει από το Ρέθυμνο και όμως στον σημερινό αγώνα φάνηκε μια τεράστια διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες κάτι που αποτυπώθηκε ξεκάθαρα από την στατιστική του αγώνα σχεδόν σε όλους τους τομείς. Χειρότερα ποσοστά στα σουτ, λιγότερα ριμπάουντ, λιγότερες ασίστ, λιγότερα κλεψίματα, λιγότεροι αιφνιδιασμοί είναι κάποιοι αριθμοί που λένε την αλήθεια για το ποιός ήταν καλύτερος σήμερα αλλά δεν μπορούν να εξηγήσουν με τίποτα στον κόσμο του ΑΡΗ πως γίνεται από το πρώτο δεκάλεπτο να βρίσκεσαι πίσω με διψήφια διαφορά πόντων και αντί να δεις σημάδια ανάκαμψης από την ομάδα σου βλέπεις τον ΑΓΟΡ να σε διασύρει με διαφορές που αγγίζουν τους 30 πόντους! Καμία δικαιολογία για τον Β.Αλεξανδρή και για τους παίκτες που κανείς μα κανείς τους δεν δικαιολόγησε σήμερα ούτε για μια στιγμή την παρουσία τους στην πιο ιστορική ομάδα της Ελλάδος που δίδαξε το μπάσκετ σε όλους τους Έλληνες.

Δύσκολα να σχολιάσουμε τον σημερινό αγώνα μιας και η ομάδα μας ποτέ δεν μπήκε μέσα στο γήπεδο. Τι και αν ο Β.Αλεξανδρής είχε τονίσει ότι θα έπρεπε να μπούμε δυνατά και να προσέξουμε το περιφερειακό παιχνίδι του αντιπάλου που αρέσκεται σε πολλά μακρινά σουτ. Στην πράξη τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε. Ο ΑΡΗΣ μπήκε νωθρά, δεν πρόσεξε καθόλου την περιφερειακή του άμυνα, δεν έβγαλε ενέργεια στα ριμπάουντ και δεν είχε καθόλου συγκέντρωση στην επίθεση. Το αποτέλεσμα είναι από την αρχή του αγώνα να αφεθεί στις ορέξεις του αντιπάλου και να επιστρέψει σε άλλη μια μικρή ομάδα να στήσει το δικό της πάρτι γράφοντας μια ιστορική για αυτούς νίκη. Ναι ο ΑΡΗΣ δεν είχε Αμερικάνους στην σύνθεση του αλλά είχε έμπειρους παίκτες σαν τους Πελεκάνο, Βεργίνη, Χαρίση, Ασημακόπουλο, Πάσαλιτς που δεν γίνεται σε αυτου του χαμηλού επιπέδου πρωτάθλημα να διασύρονται με αυτόν τον τρόπο. Και όλα αυτά σε έναν αγώνα που εκτελέσαμε 17 βολές περισσότερες από τον αντίπαλο! Τεράστιες οι ευθύνες του Αλεξανδρή που δεν έχει καταφέρει να πάρει από τους παίκτες του ούτε το 50% των δυνατοτήτων του αλλά ούτε καν να εφαρμόσει κάποια βασικά πράγματα στην ομάδα. Γιατί για να διασύρεσαι από τον ΑΓΟΡ με πανομοιότυπο τρόπο που την έπαθες από την Κηφισιά σημαίνει ότι δεν κάνεις ούτε τα βασικά που θα έπρεπε σαν επαγγελματική ομάδα. Και όταν αντίπαλος σου δεν είναι ο Παναθηναϊκός αλλά ο ΑΓΟΡ τότε οι δικαιολογίες απλά είναι περιττές...

Μετά και το σημερινό αποτέλεσμα νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχει τεράστιο αγωνιστικό πρόβλημα στην ομάδα και ότι η ομάδα με την υπάρχουσα σύνθεση ο ΑΡΗΣ μας δύσκολα να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις του πρωταθλήματος. Βλέποντας παράλληλα παίκτες που τα τελευταία χρόνια είχαν μια σταθερά καλή πορεία στο Ελληνικό πρωτάθλημα με άλλες ομάδες να μην μπορούν να ξεπεράσουν την μετριότητα με την φανέλα του ΑΡΗ μας θεωρώ ότι το πρόβλημα τελικά έχει να κάνει κυρίως με την ψυχοσύνθεση των Ελλήνων παικτών και την αδυναμία τους να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους ως μέλη μιας μεγάλης ομάδος με κόσμο που ζει και αναπνέει για αυτή την ομάδα και ανυπομονεί διακαώς για να δει την ομάδα του να θυμίζει κάτι από το ένδοξο παρελθόν. Άλλο να παίζεις σε ομάδες που και 40 πόντους να φας στο κεφάλι δεν ενδιαφέρεται κανείς και άλλο να είσαι σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ που ακόμη και μια ήττα σε φιλικό παιχνίδι μπορεί να στιγματίσει την καριέρα σου σαν αθλητή και να προκαλέσει τις αντιδράσεις του κόσμου. Μοναδική λύση φαντάζει η ενίσχυση της ομάδος με Αμερικάνους παίκτες που δεν γνωρίζουν και δεν επηρεάζονται από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που επικρατεί γύρω από τον σύλλογο. Σίγουρα οι διαθέσιμοι  λόγω της απαγόρευσης Αμερικάνοι παίκτες είναι ελάχιστοι και αμφιβόλου ποιότητας αλλά θα πρέπει η διοίκηση να κάνει μια θυσία παραπάνω ώστε να προστατεύσει την επένδυση που ήδη έχει κάνει με σημαντικές κινήσεις όπως αυτές των Πελεκάνο, Χαρίση, Βεργίνη, Σαρικόπουλο. Λέμε για τον κόσμο που δεν στηρίζει όσο θα έπρεπε αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι και η ομάδα αγωνιστικά όχι μόνο δεν βοηθάει αλλά αντιθέτως κάνει ότι μπορεί για να "διώξει" τον κόσμο από το γήπεδο. Φυσικά όλοι όσοι έχουμε αντοχές συνεχίζουμε δυνατά και ευελπιστούμε όλο αυτό το αρνητικό κλίμα μέσα και έξω από το γήπεδο κάποια στιγμή να γυρίσει...